دادبان وکیل

قوانین و مقررات

آیین نامه اجرایی قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی مصوب 1354/03/05

تاریخ
مصوب ۱۳۵۴/۰۳/۰۵
بند
۷
بازدید
۰
اندازه‌ی قلم
۱۵

متن قانون

۷
ماده 1

‌ماده 1 : ‌فوریتهای پزشکی به مواردی از اعمال پزشکی اطلاق می‌شود که بایستی بیماران را سریعاً مورد رسیدگی و درمان قرارداد و چنانچه اقدام فوری به عمل نیاید‌باعث خطرات جانی، نقص عضو، یا عوارض صعب‌العلاج و یا غیر قابل جبران خواهد شد.

ماده 2

‌ماده 2 : ‌از نظر این آیین‌ نامه فوریتهای پزشکی (‌اورژانس) شامل موارد زیر می‌شود:

  1. مسمومیت‌ها
  2. سوختگیها
  3. زایمان‌ها
  4. صدمات ناشی از حوادث و سوانح و وسائط نقلیه
  5. سکته‌های قلبی و مغزی
  6. خونریزی‌ها و شوک‌ها
  7. اغماء
  8. اختلالات تنفسی شدید و خفگی‌ها
  9. تشنجات
  10. بیماریهای عفونی خطرناک مانند مننژیت‌ها
  11. بیماریهای نوزادانی که نیاز به تعویض خون دارند
  12. سایر مواردی که در شمول تعریف ماده 1 قرار می‌گیرد.
ماده 3

‌ماده 3 : ‌بیمار مشمول این آیین‌ نامه شخصی است که طبق تعریف فوریتهای پزشکی (‌اورژانس) احتیاج به کمک فوری دارد.

ماده 4

‌ماده 4 : ‌کلیه بیمارستانها، اعم از دولتی و غیر دولتی در تمام اوقات شبانه‌روز و نیز درمانگاه‌ها و سایر مؤسسات درمانی در ساعات فعالیت طبق پروانه تأسیس که از‌وزارت بهداری سابق دریافت داشته‌اند مکلف به پذیرش بیمارانی که مشمول فوریتهای پزشکی هستند می‌باشند.

ماده 5

‌ماده 5 : ‌در مناطقی که مراکز اورژانس وجود دارد و به نحوی از موارد فوریتهای پزشکی اطلاع پیدا می‌کند مسئولیت مستقیم انتقال بیمار به مراکز درمانی با مراکز اورژانس‌می‌باشد.

‌تبصره - ‌همه افراد مکلفند به محض مشاهده هر گونه موارد اورژانس در صورت دسترسی به مرکز اورژانس از طریق تلفن و سایر وسائل ارتباطی فوراً مورد را به آگاهی‌نزدیکترین مرکز اورژانس برسانند و در صورت عدم دسترسی به واحد اورژانس نسبت به انتقال بیمار اورژانسی به نزدیکترین مراکز درمانی اقدام نمایند.

ماده 6

‌ماده 6 (اصلاحی 1378/02/19)- مراکز درمانی دولتی و غیردولتی موظفند در موارد فوریتهای پزشکی بدون تامل و اتلاف وقت و دریافت وجه اولیه (ودیعه)، با استفاده از همه وسایل و امکانات موجود نسبت به ارایه درمانهای لازم بیماران اقدام نمایند. بدیهی است پس از تثبیت وضعیت بیمار، مراحل عادی پرداخت هزینه باید طبق تعرفه های مصوب انجام گیرد.

تبصره 1 (اصلاحی 1378/02/19) - در مواردی که طبق تشخیص کارشناس دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، بیمار استطاعت مالی نداشته باشد یا اینکه به هر دلیلی پرداخت هزینه های انجام شده ممکن نشود، تمام یا قسمتی از هزینه درمان توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ظرف مدت سه ماه پرداخت خواهد گردید و بیمار یا اولیای قانونی وی مکلف می‌باشند مابه التفاوت هزینه پرداختی وزارتخانه یاد شده را به واحد درمانی بپردازند.

تبصره 2 (الحاقی 1378/02/19) - هزینه های ناشی از اجرای این آیین نامه براساس پیشنهاد کارشناسی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در بودجه کل کشور منظور خواهد شد.

ماده 7

‌ماده 7 (منسوخه 1378/02/19)- در صورتیکه بیمار اورژانس در واحدهای درمانی غیر دولتی تحت مداوا قرار گیرد هزینه درمان توسط بیمار طبق تعرفه خدمات درمانی پرداخت خواهد شد.

تبصره - ‌در موارد استثنائی که بیمار استطاعت پرداخت کامل هزینه درمان خود را نداشته باشد طبق نظر کارشناسی مددکاری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ‌حداکثر تا 80% کل هزینه توسط آن وزارتخانه پرداخت خواهد شد. بدیهی است مابه‌التفاوت پرداختی وزارتخانه مذکور را خود بیمار باید به واحد درمانی‌مربوطه بپردازد.

‌میرحسین موسوی - نخست‌وزیر

مشاوره