ماده 1ـ مأموران مرزی مجاز از طرف شهربانی کل کشور میتوانند در مرزهائیکه مجاز شناخته شده برای دارندگان گذرنامه‌های معتبر خارجی که قصد عبور از ایران را دارند براساس نظرات قبلی وزارت امور خارجه و رعایت ماده 2 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه مصوب سال،1310 برای مدت حداکثر 15 روز با دریافت حق روادید طبق تعرفه مربوط روادید عبور صادر نمایند.

ماده 2ـ صدور روادید عبور برای اشخاص زیر موکول به تحصیل اجازه خاص وزارت امورخارجه خواهد بود.

الف ـ افراد بدون تابعیت و یا دارندگان برگ گذر(لسه پاسه)های خارجی.

ب ـ اتباع دولی که از طرف وزارت امورخارجه تعیین می‌شود.

ماموران شهربانی در مرکز و شهربانیهای مراکز استان و شهرستان میتوانند برای بیگانگانی که دارای پروانه اقامت معتبر می‌باشند با رعایت مقررات مربوطه روادید رفت و برگشت صادر نمایند.

تبصره 1 (اصلاحی 1399/03/18)- روادید برای تا چهار بار رفت و برگشت صادر خواهد شد.

تبصره 2 (اصلاحی 1399/03/18)- مدت اعتبار روادید برگشت از تاریخ خروج از مرز شش ماه خواهد بود.

تبصره 3 - مدت اعتبار روادید رفت و برگشت برای خروج از کشور یکماه می‌باشد و قابل تمدید نیز خواهد بود.

تبصره 4 (الحاقی 1353/12/28)- برای اتباع بیگانه ایکه در خدمت وزارتخانه ها و موسسات دولتی میباشند بنا بر درخواست سازمان مربوط، اجازه رفت و برگشت برای یک یا چند بار در مدت اعتبار پروانه اقامت صادر خواهد شد.

تبصره 5 (الحاقی 1355/11/25)- برای اتباع بیگانه ایکه در موسسات غیردولتی در ایران اشتغال دارند بنا به درخواست موسسه مربوط و تعهد آن موسسه مبنی بر پرداخت مالیات بر درآمد مستخدم - اجازه یک یا چند بار رفت و برگشت در مدت اعتبار پروانه اقامت صادر خواهد شد.

تبصره 6 (الحاقی 1399/03/18)- برای دانشجویان و اشخاص غیرایرانی متقاضی تحصیل در کشور حسب مورد به درخواست دفاتر امور کنسولی سازمان امور دانشجویان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، پروانه اقامت به مدت طول دوره تحصیل و متضمن اجازه خروج و مراجعت مکرر صادر می‌شود.

تبصره 7 (الحاقی 1399/03/18)- برای خانواده دانشجویان و اشخاص غیرایرانی متاهل متقاضی تحصیل در کشور حسب مورد به درخواست دفاتر امور کنسولی سازمان امور دانشجویان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی پروانه اقامت به مدت طول دوره تحصیل صادر می‌شود.

ماده 4ـ هر خارجی که بخواهد در ایران اقامت نماید مکلف است ظرف 8 روز پس از ورود به ایران برگهای درخواست صدور پروانه اقامت را تنظیم و تکمیل و امضاء نموده بانضمام سایر مدارک لازم بشهربانی محلی که میخواهد درآنجا اقامت اختیار کند تسلیم نماید. شهربانی محل پس از رسیدگی مدارک ارائه شده پروانه اقامت موقت با اخذ حقوق قانونی صادر و یا از صدور پروانه اقامت امتناع می ورزد.

اجازه اقامت دائم از طرف شهربانی مرکز استان یا شهرستانی که خارجی میخواهد در آن ناحیه اقامت گاه دائمی و قانونی اختیار کند با رعایت مقررات ماده 3 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه مصوب سال 1310 در صورت احراز هر یک از شرایط زیر پس از موافقت شهربانی کل کشور صادر خواهد شد.

الف - متقاضی دارای 5 سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و به هنگام تقاضا به سن 18 سال تمام رسیده باشد.

1. متقاضی دارای دو سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و مقام عالی علمی یا شغل یا تخصص او در امور تولیدی و عمرانی به تایید مقامات صلاحیتدار مملکتی رسیده باشد.
2. متقاضی دارای دو سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و خدمات شایسته و ارزنده او بامور عام المنفعه در ایران به تایید مقامات صلاحیتدار مملکتی رسیده باشد.
3. متقاضی دارای زن و فرزند ایرانی باشد.
4. - متقاضی دارای دو سال سابقه اقامات قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و در امور تولیدی و عمرانی ایران که مورد تایید مقامات صلاحیتدار ایران باشد سرمایه گذاری کرده باشد.
5. متقاضی دارای دو سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران بوده و درآمد شخصی یا حقوق یا مستمری بازنشستگی او به تایید یکی از بانک های مجاز ایران رسیده باشد.

تبصره 1 (اصلاحی 1379/06/16)- اقامت خارجیان از نظر این آیین ‏نامه وقتی اقامت قانونی محسوب می‌شود که به استناد پروانه اقامت باشد.

تبصره 2 (الحاقی 1379/06/16)- اجازه اقامت فرزندان متولد در خارج، از مادر ایرانی و پدر خارجی همچنین از مادر خارجی که به تابعیت ایرانی پذیرفته می‌شوند، با ارایه مدارک قانونی صادر شده از کشور متبوع فرزندان صادر خواهد شد. فرزندان مورد اشاره وفق شرایط ذیل می‌توانند به استناد اجازه یاد شده، در ایران اقامت نمایند:

الف - فرزندان اناث مادامی که ازدواج ننموده اند.

1. فرزندان ذکور تا رسیدن به سن هیجده (18) سال تمام هجری شمسی.
2. چنانچه مادر فرزند ذکور در ایران اقامت داشته باشد و یا فرزند ذکور در حال تحصیل باشد و در هر یک از موارد مزبور، سن فرزند از میزان مقرر در بند (ب) فوق بیشتر شود، به ترتیب مورد تا زمان اقامت مادر و یا اتمام تحصیل.»

ماده 6ـ حق صدور پروانه اقامت موقت یا دائم بمیزان مقرر در ماده 14 قانون ورود واقامت اتباع خارجه در ایران وصول خواهد شد و برابر آن تمبر به پروانه اقامت الصاق و باطل میگردد.

ماده 7ـ پس از صدور پروانه اقامت ـ شهربانی یک نسخه از برگهای درخواست صدور پروانه اقامت را به کلانتری یا حوزه ژاندارمری که خارجی در حوزه استحفاظی آن اقامت خواهد کرد ارسال مینماید. و کلانتری یا ژاندارمری مربوط مکلف است این سوابق را بمنظور مراجعات آتی نگهداری نماید.

ماده 8ـ پناهندگان خارجی که طبق آیین‌‏نامه پناهندگان دفترچه اقامت پناهندگی از شهربانی کل کشور دریافت نموده اند از مقررات مواد 4و5 این آیین‌‏نامه مستثنی می‌باشند.

ماده 9ـ دارندگان پروانه اقامت موقت یا دائم باید تغییرمحل کار و یا اقامت خود را به شهربانی یا ژاندارمری محل قبلی و ظرف 8 روز از ورود به محل اقامت و یاکار جدید بشهربانی یا ژاندارمری محل جدید کتباً اطلاع دهند.

ماده 10ـ هر تبعه خارجی مکلف است پروانه اقامت یا سایر مدارک مسافرت خود را در صورت تقاضای مأموران انتظامی ارائه نماید.

ماده 11ـ صدورالمثنی پروانه اقامت طبق مقررات بلامانع می‌باشد که با دریافت حقوق قانونی والصاق و ابطال تمبر انجام خواهد شد.

ماده 12ـ اتباع خارجی باید برای تسلیم برگهای درخواست صدور پروانه اقامت شخصاً یا بوسیله نماینده خود بشهربانی محل مراجعه نمایند.

ماده 13ـ خارجیانیکه در استخدام وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی و یا وابسته بدولت می‌باشند میتوانند برگهای درخواست صدور پروانه اقامت را تکمیل نموده و پس از گواهی وزارتخانه یا مؤسسه مربوط توسط نماینده معرفی شده سازمان محل خدمت خارجی بشهربانی محل ارسال نمایند.

ماده 14ـ مسئولین اماکن عمومی موظفند ظرف 24 ساعت پس از ورود خارجی هویت و تاریخ ورود او در فرمهای مخصوص اعلامیه ورود درج و به نزدیکترین کلانتری یا پاسگاه ژاندارمری تسلیم نمایند.

تبصره 1ـ از لحاظ این آیین‌‏نامه اماکن عمومی اطلاق می‌شود به هتلها متلها و مسافرخانه‌ها و پانسیون‌ها و بطور کلی همه اماکنی که بنحوی از انحاء مسافر میپذیرند.

تبصره 2ـ فرمهای مخصوص اعلامیه ورود مسافرین توسط شهربانی کل کشور تهیه و در اختیار صاحبان اماکن عمومی گذارده می‌شود.

ماده 15ـ صاحبان یا متصرفان اماکن شخصی موظفند توقف هر خارجی را که یک شب یا بیشتر در منزل آنها بهرعنوانی اقامت مینمایند بهروسیله ممکن بنزدیکترین کلانتری یا پاسگاه ژاندارمری اطلاع دهند.

ماده 16ـ در مواقعی که شهربانی کل کشور طبق موازین قانونی از صدور یا تمدید یا تجدید پروانه اقامت خودداری و باخراج خارجی اتخاذ تصمیم نماید این تصمیم را به متقاضی کتباً ابلاغ خواهد نمود و خارجی می‌تواند ظرف 15 روز از تاریخ رویت اخطاریه برابر ماده 12 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه تقاضای تجدید نظر در تصمیم شهربانی را بوزارت کشور تسلیم نماید وزارت کشور پس از دریافت تقاضانامه موضوع را در جلسه‏ای مرکب از مدیرکل سیاسی وزارت کشور ـ نمایندگان وزارت امور خارجه ـ وزارت دادگستری ـ سازمان اطلاعات و امنیت کشور و شهربانی کل کشور مطرح و تصمیمات کمیسیون را بشهربانی کل کشور ابلاغ خواهد کرد.

ماده 17ـ شهربانی کل کشور باید مواد قانون ورود و اقامت اتباع خارجه مصوب سال 1310 و اصلاحیه‌های آن و مقررات این آیین‌‏نامه را برای اطلاع عموم بزبانهای فارسی و انگلیسی و فرانسه چاپ و همچنین در جراید کثیرالانتشار منتشر نماید. وزارت امور خارجه نیز متن و ترجمه های مزبور را به مأموریتهای ی در خارجه و مأموریتهای دیپلماتیک و کنسولی خارجی در ایران ارسال خواهد نمود.

ماده 18ـ آیین‌‏نامه‌های مربوط به ورود و اقامت اتباع بیگانه که با مفاد این آیین‌‏نامه مغایرت داشته باشد از تاریخ تصویب این آیین‌‏نامه ملغی است.