رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور مطابق مقررات مواد 30 ، 39 ، 36 و 40 قانون تأمین اجتماعی کارفرما مسؤول پرداخت حق بیمه سهم خود و بیمه شده در مهلت مقرر در قانون به سازمان تأمین اجتماعی است و در صورت خودداری از انجام این تکلیف ، سازمان تأمین اجتماعی مکلف به وصول حق بیمه از کارفرما و ارائه خدمت به بیمه شده می باشد ؛ بنابراین در صورتی که کارفرما در ایام اشتغال بیمه شده به تکلیف قانونی خود عمل ننماید و بیمه شده خواستار الزام او به انجام تکلیف پرداخت حق بیمه ایام اشتغال و پذیرش آن از سوی سازمان تأمین اجتماعی گردد ، رسیدگی به موضوع در صلاحیت سازمان تأمین اجتماعی محل خواهد بود ، لذا رأی شماره 27- 11/1/1388 شعبه دوم دادگاه عمومی نجف آباد در حد نفی صلاحیت دادگاه ( که طبق رأی شماره 00126-1/4/88 شعبه بیست و پنجم دیوان عالی کشور تأیید شده ) به اکثریت آراء صحیح و منطبق با موازین قانونی تشخیص می گردد . این رأی طبق ماده 270 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی وانقلاب در امور کیفری در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها لازم الاتباع است . هیأت عمومی دیوان عالی کشور