رأی وحدت رویه شماره 794ـ 21/5/1399 ھیأت عمومی دیوان عالی کشور مستفاد از مواد 10 ،11 ،14 و 37 قانون پولی و بانکی کشور مصوب 18/4/1351 با اصلاحات و الحاقات بعدی و ماده 20 قانون عملیات بانکی بدون ربا مصوب 8/6/1362 با اصلاحات بعدی و ماده واحده قانون تأسیس بانک ھای غیردولتی مصوب 21/1/1379 و دیگر مقررات مربوط، بانک مرکزی جمھوری اسلامی ایران تنظیم کننده نظام پولی و اعتباری کشور و ناظر بر حسن اجرای آن است و مصوبات بانک مذکور راجع به حداقل و حداکثر سھم سود بانک ھا و مؤسسات اعتباری اعم از دولتی و غیردولتی جنبه آمره دارد. بنا به مراتب و با عنایت به ماده 6 قانون آیین دادرسی دادگاه ھای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379، شرط مندرج در قرارداد اعطای تسھیلات بانکی نسبت به سود مازاد بر مصوبات مذکور باطل است. بر این اساس رأی شماره 0580 ـ 6/1/1398 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان لرستان که با این نظر مطابقت دارد به اکثریت قریب به اتفاق آراء صحیح و قانونی تشخیص داده می شود. این رأی طبق ماده 471 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات بعدی، در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ھا و سایر مراجع، اعم از قضایی و غیر آن لازم الاتباع است. ھیأت عمومی دیوان عالی کشور