رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور ماده 284 قانون اصلاح موادی از قانون آیین دادرسی کیفری مصوب شهریور ماه 1361 ، در مورد قطعی بودن احکام دادگاه های بدون کیفری ، به مستفاد از مستثنیات مصرحه در این ماده ظهور در احکام ماهوی به معنای اخص کلمه دارد که بر تعیین مجازات یا برائت صادر می وشد ، لیکن مقنن در ماده 180 قانون آیین دادرسی کیفری به تصمیماتی که دادگاه های کیفری از جمله در پرونده های منع پیگرد به علت عدم وقوع جرم اتخاذ می نماید عنوان رأی اطلاق نموده ، که در خصوص و مورد افاده حکم ماهوی را نمی کند و این نوع اراء به صراحت ماده 180 قانون مارالذکر قابل رسیدگی فرجامی تشخیص می شود . بنابراین رأی شعبه 11 دیوان عالی کشور صحیح و منطبق با موازین قانونی تشخیص می شود . این رأی بر طبق ماده واحده قانون وحدت رویه قضائی مصوب 1328 برای شعب دیوان عالی کشور و برای دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است . هیأت عمومی دیوان عالی کشور