رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور طبق ماده 270 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری ، در صورتیکه با استنباط از قوانین در شعب دیوان عالی کشور و یا دادگاه های آرای مختلفی صادر شود ، به منظور ایجاد وحدت رویه در هیأت عمومی دیوان عالی کشور مطرح می شود . در مانحن فیه شعبه یازدهم دیوان عالی کشور ( تشخیص ) رأی شماره 1236/83/1 – 30/4/83 را نسبت به ماهیت قضیه صادر و برای اعمال ماده 690 قانون مجازات اسلامی احراز مالکیت شاکی تصرف عدوانی را ضروری دانسته است ، اما رأی شماره 3620/13 – 24/11/83 شعبه سیزدهم دیوان عالی کشور ( تشخیص ) در خصوص تقاضای اعاده دادرسی است لیکن وارد ماهیت موضوع شده و برای اعمال ماده 690 مرقوم سبق تصرف شاکی و لحوق تصرف مشتکی عنه را کافی دانسته است و حال آنکه شعبه سیزدهم در مقام رسیدگی به تقاضای اعاده دادرسی فقط باید تقاضا را با شقوق هفتگانه ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری تطبیق داده و در صورت منطبق بودن ، اعاده دادرسی را تجویز ، در غیر اینصورت رد نماید . بنا به مراتب به نظر اکثریت اعضای هیأت عمومی دیوان عالی کشور موضوع از موارد مقرر در ماده 270 قانون آیین دادرسی در امور کیفری تشخیص داده نشد . هیأت عمومی دیوان عالی کشور