رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور چون مطابق ماده 3 قانون اصلاح قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها مصوب 31/3/1374 ، کلیه مالکان یا متصرفان اراضی زراعی و باغ های موضوع این قانون که به صورت غیر مجاز و بدون اخذ مجوز از کمیسیون مربوطه اقدام به تغییر کاربری نمایند ، علاوه بر قلع و قمع بنا به سایر مجازات های مذکور در این ماده محکوم می شوند و عبارت (( .... علاوه بر قلع . قمع بنا .... )) در صدر مجازات های مقرره به تقدم آن نسبت به مجازات های دیگر ماده مزبور ، دلالت می نماید و معلوم می دارد که قلع و قمع بنا جزء لاینکف حکم کیفری است کما اینکه در تبصره 2 ماده 10 این قانون نیز جلوگیری از ادامه عملیات غیر مجاز و توقف آن ، حتی به صورت قلع و قمع بنای غیر مجاز ، البته با رعایت مقررات قانونی به مأمورین کشف و تعقیب بزة موصوف تکلیف گردیده است ، لذا با توجه به اهمیت حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها و صراحت قانونی فوق الاشعار ، صدور حکم به قلع و قمع بنای غیر مجاز ، به عنوان تکلیف قانونی ، وظیفه دادگاه صادر کننده حکم کیفری بوده و نیازی به تقدیم دادخواست از سوی اداره شاکی ندارد ، لذا به نظر اکثریت قریب به اتفاق اعضای هیأت عمومی دیوان عالی کشور ، رأ ی شعبه هشتم دادگاه تجدید نظر استان گلستان در حدر که با این نظر مطابقت داشته باشد صحیح و قانونی تشخیص می گردد . این رأی طبق ماده 270 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری در موارد مشابه برای دادگاه های سراسر کشور و شعب دیوان عالی کشور لازم الاتباع می باشد . هیأت عمومی دیوان عالی کشور