رأی وحدت رویۀ هیأت عمومی دیوان عالی کشور با عنایت به اینکه حسب مقررات مواد 302 و 428 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات بعدی، آراء صادره از محاکم کیفری یک در جرایم موضوع بند های مذکور در ذیل مادۀ 273 قانون مذکور قابل فرجام خواهی در دیوان عالی کشور است و به موجب مادۀ427 قانون فوق الذکر و تبصرۀ 2 آن آراء صادرۀ غیر قطعی اعم از محکومیت، برانت یا قرار های منع و موقوفی تعقیب است که مطابق مقررات قانونی حسب مورد قابل تجید نظر یا فرجام خواهی در مرجع ذی صلاح قضایی است، لهذا چنین مستفاد می گردد که رأی دادگاه کیفری یک نسبت به تأیید قرار منع تعقیب صادره از دادسرا در خصوص جرایم فوق الاشاره قابل فرجام خواهی در دیوان عالی کشور است. بر این اساس، رأی شعبۀ هفتم دیوان عالی کشور که با این نظر مطابقت دارد به اکثریت آراء صحیح تشخیص داده می شود. این رأی طبق مادۀ 471 قانون آیین دادرسی کیفری در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور، دادگا ها و سایر مراجع، اعم از قضایی و غیر آن لازم الاتباع است. هیأت عمومی دیوان عالی کشور