رأی وحدت رویه ھیأت عمومی دیوان عالی کشور مستفاد از مقررات مادة 10 قانون مجازات اسلامی مصوّب سال ھزار و سیصد و نود و دو، چنانچه پس از وقوع جرم، قانونی مبنی بر تخفیف یا عدم اجرای مجازات یا اقدامات تأمینی و تربیتی یا از جھاتی مساعدتر به حال مرتکب، وضع شود، نسبت به جرائم سابق بر وضع آن قانون تا صدور حکم قطعی مؤثر خواھد شد و چون مقررات ماده واحده قانون الحاق یک ماده به قانون مبارزه با مواد مخدر، مصوّب 1396/7/12 از حیث شرایط محکومیت مرتکبین جرائم مواد مخدر به مجازات اعدام، نسبت به مقررات سابق، این قانون به حال مرتکب مساعدتر است لذا در مقام رسیدگی به فرجام خواھی کسانی که مطابق مقررات قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر مصوّب 1376 به مجازات اعدام محکوم شده اند، دادنامه ٌ معترض عنه به استناد شق 4 بند «ب» مادة 469 قانون آیین دادرسی کیفری نقض و پرونده جھت رسیدگی و صدور حکم با لحاظ شرایط قانونی اخیرالتصویب، به شعبة ھم عرض دادگاه صادرکنندة رأی منقوض ارجاع خواھد شد. بر این اساس رأی شعبة پنجاھم دیوان عالی کشور در حدی که با این نظر انطباق دارد صحیح و قانونی تشخیص می گردد. این رأی مطابق مادة 471 قانون آیین دادرسی کیفری در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور، دادگاه ھا و سایر مراجع اعم از قضایی و غیر قضایی لازم الاتباع است. ھیأت عمومی دیوان عالی کشور