استعلام : با توجه به عدم پیش‌بینی رأی غیابی در کمیسیون‌های شبه‌قضایی مانند کمیسیون موضوع ماده 100 قانون شهرداری‌ مصوب 1334 با اصلاحات و الحاقات بعدی، چنانچه رأی صادره به متخلف ابلاغ واقعی نشده باشد و پس از گذشت مهلت ده روزه اقدام به تجدید نظرخواهی کند، تکلیف اعضای کمیسیون در این خصوص چیست؟ آیا مقصود از ابلاغ مذکور در این ماده، ابلاغ واقعی است یا ابلاغ قانونی را نیز شامل می‌شود؟ نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه : اولاً، غیابی و حضوری بودن آراء مختص دادگاه‌هاست؛ نه آراء صادره از سوی کمیسیون موضوع ماده 100 قانون شهرداری مصوب 1334 با اصلاحات و الحاقات بعدی؛ بر این اساس، چنانچه نسبت به رأی کمیسیون اعتراض شود، از آنجا که کمیسیون صرفاً در موارد مصرح قانونی مجاز به عدول از رأی خود است، پرونده در کمیسیون دیگری که اعضای آن غیر از اعضای کمیسیون قبلی باشد مورد تجدید نظر قرار می‌گیرد؛ بنابراین، در خصوص این آراء رسیدگی واخواهی قانوناً پیش‌بینی نشده و صرف‌نظر از حضوری یا غیابی بودن رأی، شیوه اعتراض و رسیدگی همان است که در تبصره 10 ماده 100 قانون یاد‌شده مقرر شده است. ثانیاً، در فرض سؤال از حیث آثار ابلاغ بین ابلاغ واقعی وغیر آن تفاوتی وجود ندارد و مواعد از تاریخ ابلاغ محاسبه می‌شود. بدیهی است با عنایت به ملاک مواد 83، 306 و تبصره یک آن و ماده 340 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379، ادعای عدم اطلاع از ابلاغ یا داشتن معاذیر قانونی قابلیت رسیدگی و احراز دارد.