استعلام : در پرونده‌ای فردی به اتهام قاچاق مواد مخدر تحت تعقیب قرار گرفته و در جلسه اول دادگاه انقلاب حضور داشته و از اتهام انتسابی به خود دفاع نموده است. وی پس از محاکمه با تودیع وثیقه از زندان آزاد شده و در نهایت به موجب رأی دادگاه به تحمل سیزده سال حبس تعزیری محکوم شده است؛ با فرجام‌خواهی وکیل تسخیری و لایحه فرجام‌خواهی خود وی، دادنامه صادره در دیوان‌ عالی کشور به علت نقص تحقیقات نقض و به همان شعبه اعاده شده است. متهم در هیچ یک از جلسات دادگاه حاضر نشده و وجه‌الوثاقه وی مطابق مقررات به نفع دولت ضبط شده است. شعبه دیوان عالی کشور با لحاظ ماده 350 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 حضور متهم را در جلسه دادگاه بدوی ضروری دانسته و دادنامه بدوی را نقض کرده است. در فرض سؤال، چنانچه وضعیت متهم نامعلوم باشد و حیات و ممات وی مشخص نباشد و دادگاه جز تجدید جلسه و دعوت از متهم و وکیل تسخیری وی اقدام دیگری انجام ندهد و در جلسات متعدد نیز صرفاً وکیل تسخیری حضور یابد و با امضای صورتجلسه فرمی دادگاه را ترک ‌کند، آیا دادگاه می‌تواند در اجرای ماده 394 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، رأی غیابی صادر نماید؟ آیا دادگاه مکلف است متهم را به علت عدم حضور در جلسه دادگاه جلب کند؟ نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه : اولاً، اظهار نظر در خصوص صحت یا سقم آراء و تصمیمات مراجع قضایی، از حیطه وظایف این اداره کل خارج است. ثانیاً، با عنایت به قسمت 2 بند «ب» ماده 469 و بند «الف» ماده 470 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، در فرض سؤال، مرجع قضایی تالی (دادگاه انقلاب) مکلف به تبعیت از تصمیم مرجع قضایی عالی (شعبه دیوان عالی کشور) در خصوص لزوم رسیدگی با حضور متهم است. ثالثاً، مقررات ماده 350 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، بیانگر اهمیت حضور متهم در دادگاه در جرایم موضوع ماده 302 این قانون است و در صورت عدم حضور متهم، تشکیل جلسه رسیدگی امکانپذیر نیست و باید با جلب متهم، رسیدگی انجام شود؛ اما چنانچه، امکان جلب متهم وجود نداشته باشد، با توجه به مقررات مندرج در مواد 394 و 406 قانون فوق‌الذکر، رسیدگی غیابی بلامانع است؛ مگر آن‌که اتهام انتسابی از جمله جرایمی باشد که صرفاً جنبه حق‌اللهی دارد.