استعلام : چنانچه مرجع قضایی برای احضار و جلب متهم، تفهیم اتهام بدوی و اخذ تأمین کیفری متناسب از متهم به مرجع قضایی محل اقامت متهم اعطای نیابت قضایی نماید؛ اما مرجع قضایی مجری نیابت بدون توجه لازم با تصور ارجاع ابتدایی پرونده به آن شعبه، مبادرت به شروع به تعقیب و انجام تحقیقات مقدماتی نماید و در نهایت قرار نهایی منع تعقیب صادر کند و اعتراض شاکی نسبت به این قرار توسط دادگاه کیفری 2 مستقر در حوزه قضایی مرجع مجری نیابت، رد شود و قرار یادشده تأیید و قطعی شود، تکلیف مرجع قضایی معطی نیابت در خصوص پرونده مفتوح چیست؟ آیا مکلف به ترتیب اثر بر رأی قطعی صادر شده و صدور قرار موقوفی تعقیب به لحاظ اعتبار امر مختومه می‌باشد و یا آنکه باید تا زمان نقض رأی صادر شده از مرجع غیر صالح، رسیدگی را متوقف کند؟ نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه : در فرض سؤال که دادسرای مجری نیابت برخلاف حدود اختیارات خود وارد ماهیت دعوا شده و قرار منع تعقیب صادر کرده و این قرار نیز توسط دادگاه تأیید و قطعی شده است اولاً، وفق مواد 119 تا 121 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 دادسرای مجری نیابت صرفاً باید اقدامات مورد درخواست دادسرای معطی نیابت را انجام دهد و حق ورود به ماهیت و صدور قرار نهایی مانند منع تعقیب یا جلب به دادرسی را ندارد. ثانیاً، در فرض سؤال که قرار منع تعقیب از سوی دادسرای غیر صالح (دادسرای مجری نیابت) صادر شده و قطعیت یافته است، از حیث اعتبار امر مختومه، دارای اثر است و تصمیم قطعی مرجع قضایی، حتی اگر خارج از حدود صلاحیت مرجع صادرکننده باشد، تا زمانی که از طرق قانونی نقض نشود، لازم‌الاجرا و معتبر است. بنابراین، دادسرای معطی نیابت با قرار قطعی منع تعقیب مواجه است و نمی‌تواند مجدداً نسبت به همان موضوع و همان افراد تعقیب کیفری را ادامه دهد؛ مگر اینکه این رأی به جهات قانونی مانند اعمال ماده 477 همین قانون نقض شود؛ بر این اساس در فرض سؤال، مرجع قضایی معطی نیابت به استناد بند «چ» ماده 13 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 به علت اعتبار امر مختوم، قرار موقوفی تعقیب صادر می‌کند؛ زیرا، شرط تحقق اعتبار امر مختوم کیفری، صلاحیت قانونی دادگاه صادرکننده رأی قبلی نیست.