استعلام : منظور از «دادگاه ذی‌صلاح» در ماده 13 آیین‌نامه اجرایی بند «ث» ماده 113 قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 26/12/1403 دادگاه عمومی حقوقی است یا دادگاه صلح؟ نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه : اولاً، به موجب بند 6 ماده 12 قانون شوراهای حل اختلاف مصوب 1402، «حصر ورثه» در صلاحیت دادگاه صلح قرار گرفته است؛ اطلاق عبارت یادشده اعتراض نسبت به رأی هیأت حل اختلاف موضوع ماده 3 قانون ثبت احوال مصوب 1355 با اصلاحات بعدی در خصوص گواهی حصر وراثت را نیز در بر می‌گیرد؛ بر این اساس، مقصود از عبارت «دادگاه ذی‌صلاح» در ماده 13 آیین‌نامه اجرایی بند «ث» ماده 113 قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (موضوع صدر گواهی انحصار وراثت توسط سازمان ثبت احوال) مصوب 26/12/1403 هیأت وزیران، «دادگاه صلح» است. ثانیاً، در مواردی که به ادعای نسب، نفی نسب و یا اثبات یا ابطال زوجیت به گواهی حصر وراثت صادره اعتراض می‌شود، این اعتراض باید در دادگاهی رسیدگی شود که صلاحیت رسیدگی به دعاوی مذکور را دارد.