استعلام : چنانچه کمیسیون موضوع ماده 100 قانون شهرداری مصوب 1334 با اصلاحات و الحاقات بعدی رأی بر تخریب بنای دارای تخلف صادر کند و پس از تأیید رأی توسط دیوان عدالت اداری مشخص شود اجرای رأی موجب ورود آسیب به دیگر بخش‌های فاقد تخلف میشود و حتی کارشناس رسمی دادگستری امر تخریب را غیر قابل اجرا اعلام کند؛ اما اعضای کمیسیون یادشده به دلیل قطعیت رأی از بازنگری و بازبینی در رأی صادره امتناع کنند، شهرداری چگونه باید رأی را اجرا کند؟ نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه : شهرداری مرجع قانونی اجرای آرای قطعی صادره از کمیسیون‌های موضوع ماده 100 قانون شهرداری مصوب 1334 با اصلاحات و الحاقات بعدی است و صرف ایجاد برخی مشکلات مطرح‌شده در استعلام؛ از جمله مقدور نبودن اجرای رأی و یا احتمال ورود خسارت به دیگر بخش‌های ساختمان در نتیجه اجرای رأی قلع و قمع صادره از سوی کمیسیون یاد‌شده، از موجبات عدم اجرای آرای قطعی (در حدود مندرج در رأی کمیسیون) و یا ارجاع مجدد موضوع به کمسیون یاد شده جهت بازنگری در حکم سابق‌الصدور نمی‌باشد؛ مگر آنکه مشمول حکم ماده 115 (اصلاحی 1402) قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی باشد و یا مالکان به استناد ماده 98 این قانون تقاضای اعاده دادرسی نمایند و این امر به نقض رأی کمیسیون و ارجاع برای رسیدگی مجدد منجر شود و یا در اجرای مواد 74 و 75 همین قانون در فرض رسیدگی به رأی کمیسیون ماده 100 قانون شهرداری در دیوان عدالت اداری و اتخاذ تصمیم در این خصوص، از سوی قضات صادرکننده رأی قطعی اعلام اشتباه شود و شعبه هم‌عرض دیوان عدالت اداری با نقض رأی کمیسیون پرونده را برای رسیدگی مجدد به همان کمیسیون ارجاع دهد و در نهایت کمیسیون ماده 100 قانون شهرداری رأی بر تعیین جریمه صادر کند و یا ماده 79 (اصلاحی 1402) قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی، اعمال شود. شایسته ذکر است در مواردی که به لحاظ فنی، اجرای رأی تخریب در قسمت مشخص شده بدون آسیب به قسمت‌های فاقد تخلف امکان‌پذیر نباشد، شهرداری نمی‌تواند رأساً مفاد رأی را توسعه داده و قسمت‌های دیگری از ساختمان را نیز تخریب کند؛ بلکه باید پیش از اقدام اجرایی، موضوع از حیث فنی توسط کارشناسان مربوط بررسی و شیوه اجرای رأی به گونه‌ای تعیین شود که ضمن اجرای رأی قطعی از ورود خسارت به قسمت‌های خارج از شمول رأی جلوگیری شود.