مستفاد از مواد 224، 230 و 236 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و اصلاحات و الحاقات بعدی، این است که تعهد وثیقه گذار معادل وجه مندرج در قرار تأمین کیفری صادره می باشد که بر اساس مواد 230 و537 این قانون، با رعایت مقررات قانون اجرای احکام مدنی (مصوب1356) وصول خواهد شد و نیز مطابق ماده 508 قانون صدرالذکر، امکان تبدیل وثیقه در مرحله اجرای احکام نیز با تصمیم قاضی اجرای احکام کیفری وجود دارد. همچنین، مطابق ماده 53 قانون اجرای احکام مدنی، محکوم علیه می تواند تا قبل از شروع به عملیات راجع به فروش (مال توقیف شده)، درخواست تبدیل آن را بنماید، مشروط براینکه مال پیشنهادی از حیث قیمت و سهولت فروش از مالی که قبلاً توقیف شده است، کمتر نباشد. بنابراین در فرض استعلام، پذیرش درخواست وثیقه گذار مبنی بر جایگزینی وجه نقد معادل وجه مندرج درقرار تأمین (وثیقه) صادره با وثیقه قبلی سپرده شده و فک وثیقه مزبور با توجه به سهولت ضبط آن، فاقد اشکال قانونی به نظر می رسد