اولاً: با عنایت به تصریح مقنن در ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب 1394 شناسایی اموال محکوم­علیه مستلزم تقاضای محکوم­له است. ثانیاً: در مواردی که محکوم­له یا محکوم­علیه مالی را جهت استیفای محکوم­به، به اجرای احکام مدنی معرفی می­کند درخواست توقیف جداگانه­ای لازم نیست، زیرا معرفی مال به همین منظور انجام شده است و در مواردی نیز که محکوم­له درخواست شناسایی اموال محکوم­علیه را نموده است، علی الاصول این درخواست به منظور توقیف این اموال است و نیاز به درخواست جداگانه­ای نمی­باشد مگر آنکه در مقام شناسایی، چند مال شناسایی شود که بیش از محکوم­به باشند و سهولت فروش هیج کدام معلوم نباشد که در این صورت به تقاضای محکوم­له یک یا چند مال از بین اموال مذکور تا میزان محکوم­به و هزینه­های اجرایی توقیف می­شود. ثالثاً: پس از توقیف مال علی الاصول تداوم عملیات اجرایی نیازمند درخواست نمی­باشد مگر در مواردی که در قانون تصریح شده باشد.