مستنبط از مواد قانون آئین دادرسی کیفری 1392 و به ویژه مواد 485 و 489 این قانون، قاضی اجرای احکام کیفری، قاضی خاصی است که از سایر قضات دادسرا متفاوت است و تنها در محدوده صلاحیت تعیین شده از سوی قانون مجاز به اقدام است؛ بنابراین ارجاع اموری نظیر انجام تحقیقات مقدماتی، ارجاع پرونده‌ها به شعب (دادیاری و بازپرسی)، اظهار نظر نسبت به تصمیمات نهائی دادیاران و بازپرسان و دفاع از کیفرخواست از سوی دادستان به قاضی اجرای احکام کیفری(که دارای ابلاغ قضائی مخصوص است) صحیح و منطبق با قانون نمی‌باشد و لکن چنانچه وظیفه اجرای احکام کیفری بر عهده دادیار قرارگرفته باشد، با توجه به ماده 88 قانون صدر‌الذکر، ارجاع وظایف و تفویض اختیارات مربوط به دادستان و از جمله موارد فوق‌الذکر، به دادیار بلااشکال است و دادیار مؤظف به انجام آنهاست.