الف- برابر بند ب ماده 9 قانون شوراهای حل اختلاف مصوب 1394 «تمامی دعاوی مربوط به تخلیه عین مستأجره، جز دعاوی مربوط به سرقفلی وحق کسب و پیشه» در صلاحیت قاضی شوراهای حل اختلاف است و طرح دعوای تخلیه ممکن است به سبب انقضاء مدت اجاره باشد و یا به سبب فسخ یا انفساخ قرارداد اجاره و عموم و اطلاق عبارت «تمامی دعاوی مربوط به تخلیه» مذکور در بند ب یاد شده، شامل همه موارد مذکور می باشد و بنابراین موضوع در صلاحیت شوراهای حل اختلاف است. ب-اولاً- با عنایت به ماده 4 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376 تخلیه و تحویل مورد اجاره موکول به استرداد مبلغی است که به عنوان ودیعه یا ... به مستأجر داده شده است بنابراین طرح دعوای استرداد ودیعه در مقام رسیدگی به دعوای تخلیه ضرورت ندارد و صرف اعلام مراتب از سوی مستأجر کافی است. ثانیاً- اگر مقصود آن است که دعوای استرداد ودیعه مسکن مستقلاً و بدون آنکه دعوای تخلیه مطرح باشد، طرح شود، به نظر می‌رسد چون چنین دعوائی« مربوط به تخلیه عین مستأجره» نمی‌باشد، از شمول بند ب ماده 9 قانون شورا‌های حل اختلاف خارج و مشمول بند الف این ماده است.