اولاً- اصولاً با اعطای نیابت قضایی، مرجع قضایی معطی نیابت باید تا تعیین تکلیف نیابت اعطایی و مشخص شدن نتیجه آن از اتخاذ تصمیم نهایی خودداری نماید؛ جز در موارد خاصی که به واسطه توجیه قانونی از نیابت قضایی عدول شود. ثانیاً- صدور قرار منع تعقیب به علت ناشناس بودن متهم، وجه قانونی ندارد. ثالثاً- برابر ماده 265 و 104 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و اصلاحات و الحاقات بعدی، بازپرس و سایر مقام­های قضایی که وظیفه وی را انجام می­دهند، نمی­توانند به عذر ناشناس یا نامعین بودن متهم مبادرت به صدور قرار منع تعقیب نمایند؛ بلکه با شرایط مقرر در ماده 104، می­توانند قرار توقف تحقیقات صادر و به طور موقت پرونده را بایگانی کنند. ولی در صورت فقد ادله کافی برای انتساب بزه، امکان صدور قرار منع تعقیب نسبت به متهم متواری یا مخفی شده که معین و شناخته شده است، وجود دارد. در فرض پرسش درباره سرقت­های خودرو و موتورسیکلت یا وسایل دیگر، در صورتی که در حوزه محل وقوع جرم، قرار منع تعقیب صادر شود و سپس متهم یا متهمان شناسایی یا دستگیر شوند، قرار منع تعقیب نسبت به متهم ناشناس، بدون تأثیر است و مقام قضایی بدون توجه به آن باید به رسیدگی ادامه دهد، مگر اینکه علت صدور قرار منع تعقیب به جهت عدم تکافوی ادله در قبال متهم یا متهمان معین و شناخته­شده ولی متواری باشد که در این صورت حسب مورد مشمول مقررات ماده 278 از جهت کشف دلیل جدید یا صدور قرار موقوفی تعقیب به جهت اعتبار امر مختوم و سپس اعتراض به این قرار می­شود./ت