الف-مفروض عبارت«در این صورت اجرای رأی متوقف و متهم تحت الحفظ به همراه پرونده به دادگاه صادرکننده حکم اعزام می شود» مذکور در تبصره 2 ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و اصلاحات و الحاقات بعدی، مواردی است که اجرای رأی کیفری آغاز شده است و مسبوق به حضور و یا جلب محکوم­علیه است، لذا در فرض سؤال که محکوم­علیه پیش از جلب و بدون حضور در اجرای احکام، طی لایحه ای نسبت به رأی اعتراض کرده است، با احراز صحت انتساب اعتراض به عمل آمده به محکوم­علیه یا وکیل وی که لایحه واخواهی تقدیم کرده است، واخواهی مزبور قابل رسیدگی است و موجبی برای منوط کردن شروع رسیدگی دادگاه به جلب و اعزام واخواه وجود ندارد. ب-رسیدگی به تقاضای واخواهی محکوم­علیه که خارج از مهلت مقرر تقدیم شده یا اینکه درخواست کننده، مدعی وجود عذر موجهی برای تأخیر در واخواهی باشد، با توجه به ملاک مواد 432 و 440 قانون آیین دادرسی کیفری 1392، در هر حال با دادگاه صادر کننده حکم غیابی است.